Czym jest jaskra?

 

Jaskra to poważna i niebezpieczna choroba dotykająca oczu. Rozwija się zwykle bezobjawowo, dlatego łatwo przeoczyć, że z naszymi oczami dzieje się coś złego. Jaska bezpowrotnie uszkadza nerw wzrokowy i na tym etapie jest już nieuleczalna – chory całkowicie traci wzrok. Jaskra nie daje objawów bólowych ani nie utrudnia czytania. Charakterystyczne jest stopniowe zawężanie się pola widzenia, które następuje bardzo powoli, w ciągu nawet kilkunastu lat.

 

Wczesne objawy jaskry

Jaskra rzadko daje jednoznaczne objawy, jednak czasem zdarza się, że pojawiają się pewne objawy, które powinny być sygnałem ostrzegawczym i impulsem do wizyty u specjalisty. Należą do nich:

  • Światłowstręt;
  • Powtarzające się łzawienie oczu bez jasnej przyczyny;
  • Tęczowe koła i mroczki, gdy patrzymy na źródło światła;
  • Pogorszenie ostrości widzenia.

 

Należy podkreślić, że powyższe sygnały mogą pojawiać się a potem znikać na dłuższy czas, co może uśpić naszą czujność. Czasami dochodzi do nagłego, ostrego ataku jaskry, który charakteryzuje się następującymi objawami:

  • Bardzo silny ból głowy nad łukami brwiowymi;
  • Silny ból oczu;
  • Silne pocenie się;
  • Spowolnienie pracy serca;
  • Wzrost ciśnienia śródgałkowego (co może stwierdzić lekarz)
  • Wymioty.


W tym przypadku należy natychmiast udać się na pilną konsultację okulistyczną.

 

Co przyczynia się do powstania jaskry?

 

Istnieje kilka czynników, podwyższających ryzyko zachorowania na jaskrę. Należą do nich głównie:

  • Czynniki genetyczne – choroba w rodzinie (u rodziców i rodzeństwa);
  • Zaburzenia krążenia takie jak nadciśnienie tętnicze;
  • Cukrzyca;
  • Miażdżyca;
  • Zaawansowana krótkowzroczność;
  • Zimne stopy i dłonie;
  • Palenie tytoniu;
  • Silne, powtarzające się bóle głowy.

 

Jakie badania specjalistyczne pozwalają zdiagnozować jaskrę?

Pacjenci zgłaszający się do lekarza z niepokojącymi objawami, mogącymi wskazywać na rozwój jaskry, zostają poddani kilku badaniom, dzięki którym lekarz może postawić diagnozę. Do badań wykonywanych przy diagnozowaniu jaskry należą:

  • Badanie pola widzenia;
  • Badanie ciśnienia śródgałkowego (tonometria);
  • Optyczna tomografia.

Jeżeli wynik powyższych badań jest niepokojący, lekarz może poszerzyć diagnostykę i kilka kolejnych badań.

 

Leczenie jaskry

Jaskrę wykrytą we wczesnym etapie rozwoju (najczęściej przez przypadek)  można zahamować poprzez podawanie odpowiednich leków, najczęściej w postaci kropli. Mają one na celu głównie obniżenie ciśnienia w oku, co zatrzymuje rozwój choroby. Jeżeli nerw nie został uszkodzony, rokowania są dobre. Natomiast w przypadku nagłego ataku jaskry, najczęściej konieczne jest natychmiastowe przeprowadzenie operacji, która może zapobiec trwałej utracie wzroku. Jaska wykryta na zaawansowanym etapie, co niestety zdarza się najczęściej, prowadzi do nieodwracalnej ślepoty.

W przypadku gdy jaskra została wykryta na wczesnym etapie, należy szczególnie dbać o siebie i swoje oczy. Niezbędne jest stosowanie leków dokładnie według wskazań lekarza oraz regularne, częste wizyty kontrolne. Poza tym można prowadzić normalny tryb  życia z wykluczeniem czynników pogarszających chorobę takich jak stres. Możemy pracować przy komputerze czy oglądać telewizję jednak nie należy zbytnio męczyć oczu długotrwałym patrzeniem na ekran. Zalecana jest umiarkowana aktywność fizyczna, która ma pozytywny wpływ na obniżenie ciśnienia w gałce ocznej.