Menopauza

Nazwa menopauza pochodzi z j. greckiego ( od men, miesiąc i pauesthai, ustać ), co określa okres trwałego ustania miesiączki. Jakkolwiek nazwa ta ściśle odnosi się do daty ostatniej miesiączki, powszechnie używa się jej zamiast klimakterium czyli przekwitania. Na klimakterium bowiem składa się: menopauza, premenopauza - około 6 lat przed ostatnią miesiączką i postmenopauza, kolejne 6 lat po niej. W tym okresie, organizm kobiety przechodzi szereg zmian, w wyniku których następuje koniec okresu płodności. Pierwszymi oznakami wchodzenia w ten okres, są zaburzenia miesiączkowania. Miesiączki stają się nieregularne-cykle raz się wydłużają, innym razem skracają.

Początki tego przykrego dla kobiety okresu pojawiają się, w zależności od właściwości osobniczych, między 45 a 50 rokiem życia. Gdy nastąpi to w wieku 40-45 lat to mówimy o wczesnej menopauzie.

Za występowanie tych zmian, odpowiadają zaburzenia hormonalne wynikające z osłabionej funkcji jajników; dotyczy to spadku produkcji estrogenów i progesteronu. Oczywiście, nie wszystkie, i nie u każdej kobiety one występują.

Są kobiety, które prawie wcale nie odczuwają tych dolegliwości, poza zaburzeniami miesiączkowania.

Dokuczliwość tych objawów zależy od:

Należy zwrócić uwagę na ewentualne krwawienia, które pojawią się po roku od ostatniej miesiączki. Mogą one być sygnałem poważnych schorzeń i zawsze należy zwrócić się w takim przypadku do ginekologa.

Inne objawy, w różnym nasileniu, mogą występować w okresie postmenopauzalnym i od zainteresowanej kobiety zależy jak sobie z tym problemem poradzi. Dość powszechną uciążliwością na którą skarżą się kobiety w tym okresie życia jest suchość pochwy, co powoduje bolesne stosunki i w efekcie ich unikanie, co pogarsza znacząco relacje partnerskie. Szczególnie dokuczliwe mogą być w tym okresie również objawy depresyjne, zwłaszcza u kobiet wcześniej leczących się na tę dolegliwość. Trzeba podkreślić, że zmiany nastroju u kobiety, będące wynikiem zaburzeń hormonalnych, sumują się z dyskomfortem psychicznym wynikającym ze wzrostu wagi, spadku libido, ciągłym uczuciem zmęczenia. To wszystko powoduje jej gorszą kondycję psychiczną. Dlatego ważnym czynnikiem w radzeniu sobie kobiety z obniżoną samooceną jest wsparcie od bliskich (mąż, partner, dzieci). Zazwyczaj przez kilka lat po ostatniej miesiączce, kobieta odczuwa dolegliwości menopauzalne, potem organizm dostosowuje się do nowej sytuacji i dolegliwości ulegają przytłumieniu, a następnie zanikowi.

Należy zacząć od metod naturalnych, które nie są obarczone ryzykiem działań ubocznych. Można przyjmować uzupełniające minerały. Pomocna będzie zdrowa dieta, dbanie o aktywność fizyczną i higieniczny tryb życia. W łagodnych postaciach klimakterium można stosować fitoestrogeny, które łagodzą zarówno objawy fizyczne jak i poprawiają stan psychiczny kobiety. Nie mają jednocześnie żadnych przeciwwskazań, ani nie wywołują działań niepożądanych.  Właściwości te posiadają: koniczyna czerwona, soja, rośliny strączkowe. Także szereg innych, popularnych pokarmów ma te właściwości np. nasiona: lnu, słonecznika i sezamu, fasola szparagowa, szpinak, jogurt.

W przypadku cięższych objawów, gdy nie pomagają fitoestrogeny, można posiłkować się HTZ.

Metoda ta, stosowana pod kontrolą lekarską, ma jednak ograniczenia; nie mogą jej stosować kobiety ze schorzeniami wątroby, poważnymi schorzeniami serca,mającymi tendencje do zakrzepicy. Z tego też  powodu, palaczki tytoniu mają przeciwwskazania do stosowania HTZ. Terapia ma także poważne działania niepożądane, jak powodowanie choroby niedokrwiennej, możliwość wywołania udaru mózgu, zakrzepicę żył głębokich, zwiększenie ryzyka raka bł. śluzowej jamy macicy (endometrium) i raka sutka.

HTZ czyli Hormonalna Terapia Zastępcza, polega na podawaniu cierpiącym hormonów kobiecych (estrogenów, progestagenów), zarówno naturalnych jak i syntetycznych. Drogi ich podania mogą być różne, choć mechanizm ich działania jest podobny. Niezależnie więc czy to będą injekcje, tabletki, plastry, implanty podskórne czy kremy, efekt końcowy jest podobnie skuteczny. Znosi objawy menopauzy oraz zmniejsza ryzyko schorzeń układu sercowo-naczyniowego i osteoporozy. Szeroka paleta środków pozwala kobiecie dobrać sobie postać leku najodpowiedniejszą dla niej.

Nierzadko nawet HTZ nie jest w stanie opanować dyskomfort psychiczny kobiety i wtedy konieczna jest pomoc psychologa, a nawet psychiatry.

Menopauza jest okresem przełomowym w życiu kobiety i wymaga od niej regularnych, kontrolnych wizyt lekarskich. Również profilaktyka powinna być w centrum zainteresowania tych kobiet. Spełnienie tych warunków daje dużą szansę, że wchodzenie w okres starości będzie przebiegało bez turbulencji i nadal można się będzie cieszyć życiem.

Należy rozwijać swoje pasje, wychodzić do ludzi. Brak obawy o niechcianą ciążę, czyni te  kobiety odhamowanymi w relacjach damsko-męskich. Mądrzy ludzie mówią, że starość to stan umysłu, a nie odległość od daty urodzenia.

Na koniec refleksja. Menopauza jest psikusem cywilizacji zrobionej naturze. Wydłużenie życia kobiet doprowadziło do ujawnienia zjawiska obcego naszym prababciom, które umierały nie doczekawszy menopauzy.