Wrzodziejące zapalenie jelita grubego zalicza się do tzw. nieswoistych i przewlekłych zapaleń jelit. Choroba ta występuje bardzo często dziedzicznie a jej pierwsze oznaki można zaobserwować w młodym wieku bo nawet około 15 roku życia. Najczęściej choroba dotyka osoby w wieku 20-40 lat. Przewlekły stan zapalny jelita grubego, prowadzi w konsekwencji do  powstania nadżerek i innych owrzodzeń, które bardzo często krwawią.

Przyczyny wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

Niestety dotychczas nie poznano dokładnych przyczyn wywołujących chorobę. Podaje się kilka możliwych przyczyn mogącymi być iskrami wywołującymi zapalenie. Należą do nich:

  • Predyspozycje genetyczne;
  • Nieprawidłowa dieta;
  • Zaburzony skład mikroflory jelitowej;
  • Przebywanie pod wpływem silnego lub długotrwałego stresu;
  • Niedobory witaminy D3;
  • Zaburzenia systemu immunologicznego prowadzące do powstania stanu zapalnego.

 

Objawy wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

Objawy wrzodziejącego zapalenia jelita grubego nie są specyficzne i zwłaszcza w początkowym etapie choroby, trudno jest postawić diagnozę. W związku z tym, choroba rozwija się a co za tym idzie, zwiększa się możliwość wystąpienia powikłań. Niektóre z objawów nie są związane z funkcjonowaniem układu pokarmowego, co dodatkowo może utrudniać oraz opóźniać diagnozę. Objawy jakie obserwuje się u chorych to:

  • Biegunka z domieszką krwi, w ciężkich przypadkach dochodzi do nawet 20 wypróżnień na dobę;
  • Bolesne parcie na kał bez wypróżnienia;
  • Bóle skurczowe po lewej stronie brzucha lub w okolicy pępka, najczęściej pojawiają się do ok. 2 h po zjedzeniu posiłku, ustępuje po wypróżnieniu się;
  • Chudnięcie;
  • Anemia wynikająca z wewnętrznych krwawień;
  • Zapalenie stawów;
  • Stany zapalne oczu;
  • Choroby wątroby i kamienie w woreczku żółciowym;
  • W łagodnej postaci choroby, która dotyczy około 50% chorych, objawy ograniczają się do występowania krwi w stolcu a także bólów brzucha przed wypróżnieniem się.

 

Jakie badania są pomocne w diagnozowaniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego?

Po wywiadzie przeprowadzonym z pacjentem, w sytuacji podejrzenia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, lekarz może skierować pacjenta na następujące badania, których wynik może potwierdzić lub wykluczyć chorobę:

  • Badanie na obecność krwi utajonej w kale;
  • Badania krwi takie jak CRP, przeciwciała dla chorób autoimmunologicznych;
  • Kolonoskopia wraz z biopsją – najskuteczniejsze badanie w wyniku którego można wykryć zmiany związane z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego


Lekarzem zajmującym się leczeniem wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jest gastroenterolog.

Czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego można wyleczyć?

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego bardzo często ujawnia się kilka razy do roku po czym przechodzi w stan remisji. Celem leczenia jest uzyskanie jak najdłuższego czasu trwania remisji choroby. Całkowite wyleczenie nie jest możliwe, jednak można uzyskać długie stany remisji, które znacznie podnoszą komfort życia pacjentów. Pacjenci w zależności od stanu choroby, poddawani są leczeniu lekami przeciwzapalnymi, glikokortykosteroidami a także lekami  immunosupresyjnymi. Jednym z podstawowych zaleceń jest zmiana diety oraz stosowanie suplementów mających uzupełnić niedobory w wyniszczonym organizmie. Podstawowe zalecane to kwasy Omega 3 (działają silnie przeciwzapalnie), witamina D3, probiotyki odbudowujące lub normalizujące florę bakteryjną oraz w zależności od potrzeb, witaminy i minerały (witaminy z grupy B czy żelazo). W najcięższych przypadkach rekomendowaną metodą leczenia jest zabieg operacyjny, w trakcie którego usuwany jest zajęty zmianami chorobowymi fragment jelita grubego. Alternatywą dla inwazyjnej operacji jest leczenie za pomocą leków biologicznych, które przynosi bardzo dobre efekty, nawet w przypadku osób z ciężkim przebiegiem choroby.

Chorzy na wrzodziejące zapalenie jelit mogą wspomagać się także leczeniem za pomocą wyciągu z aloesu. Aloes ma właściwości regenerujące błony śluzowe układu pokarmowego a także reguluje trawienie. Aloes bardzo pozytywnie wpływa na cały organizm, dostarczając mu sporych ilości witamin z grupy B, witaminy A i C a także niezbędnych mikroelementów takich jak żelazo, cynk, magnez i wapń.