Tagi:
uszkodzenie mózgu udar stwardnienie rozsiane rdzeń mózg choroba neurologiczna

Zespół Benedikta to rzadki zespół neurologiczny spowodowany uszkodzeniem śródmózgowia, zwłaszcza w obrębie jądra czerwiennego, konaru mózgu i nerwu okoruchowego. Najczęściej przyczyną jest udar niedokrwienny lub krwotoczny, a rzadziej zmiany nowotworowe czy stwardnienie rozsiane.

Przyczyny

  • udary mózgu w obrębie śródmózgowia,
  • guzy mózgu (np. glejaki),
  • stwardnienie rozsiane,
  • urazy czaszkowo-mózgowe,
  • malformacje naczyniowe.

Objawy

  • porażenie nerwu okoruchowego (opadanie powieki, rozszerzona źrenica, zez rozbieżny, podwójne widzenie),
  • drżenie zamiarowe i ruchy pląsawiczo-atetotyczne po stronie przeciwnej do uszkodzenia,
  • osłabienie lub niedowład połowiczy,
  • ataksja i zaburzenia koordynacji ruchowej.

Diagnostyka

  • badanie neurologiczne (charakterystyczne objawy oczne i ruchowe),
  • rezonans magnetyczny (MRI) – uwidacznia zmiany w śródmózgowiu,
  • tomografia komputerowa (CT) w ostrych udarach,
  • badania naczyniowe (angiografia, USG dopplerowskie).

Leczenie

  • w udarach – leczenie trombolityczne, przeciwpłytkowe lub przeciwkrzepliwe,
  • w guzach – leczenie operacyjne lub radioterapia,
  • fizjoterapia i rehabilitacja ruchowa,
  • leki łagodzące drżenia i zaburzenia ruchowe,
  • leczenie okulistyczne zaburzeń widzenia.

Rokowania

Zależą od przyczyny uszkodzenia śródmózgowia. W udarach mogą pozostawać trwałe deficyty neurologiczne, jednak intensywna rehabilitacja poprawia sprawność. Przy guzach i zmianach postępujących rokowanie jest gorsze.

Pozostałe informacje

  • Zespół opisany został po raz pierwszy przez neurologów szwajcarskiego pochodzenia – Hermanna Benedikta w XIX wieku.
  • Jest jednym z tzw. zespołów naprzemiennych pnia mózgu, gdzie objawy po jednej stronie twarzy łączą się z zaburzeniami ruchowymi po stronie przeciwnej ciała.