Tagi:
łysienie utrata włosów alopecia
Alopecia, znana także jako łysienie, to stan charakteryzujący się utratą włosów z głowy lub innych części ciała. Może dotknąć zarówno mężczyzn, jak i kobiety, a przyczyny łysienia mogą być różnorodne – od genetycznych, przez hormonalne, po autoimmunologiczne. W tym artykule przyjrzymy się bliżej temu, czym jest alopecia, jakie są jej rodzaje, przyczyny oraz metody leczenia.


Rodzaje łysienia:
  1. Alopecia androgenowa: Najczęściej występujący typ łysienia, znany również jako łysienie androgenowe, ma podłoże genetyczne i hormonalne. U mężczyzn objawia się stopniową utratą włosów na skroniach i czubku głowy (tzw. zakola). U kobiet występuje bardziej rozproszona utrata włosów, głównie na czubku głowy.
  2. Alopecia areata: To łysienie plackowate, które jest chorobą autoimmunologiczną. Układ odpornościowy atakuje mieszki włosowe, co prowadzi do powstawania okrągłych, bezwłosych plam na skórze głowy lub innych częściach ciała. Choroba ta może postępować do całkowitej utraty włosów na głowie (alopecia totalis) lub nawet na całym ciele (alopecia universalis).
  3. Alopecia cicatricial: To łysienie bliznowaciejące, które prowadzi do trwałego uszkodzenia mieszków włosowych i tworzenia blizn. Przyczyny tego rodzaju łysienia mogą być związane z chorobami skóry, infekcjami lub urazami.
  4. Alopecia telogenowa: Jest to rodzaj łysienia, w którym włosy przechodzą w fazę spoczynku (telogen), co prowadzi do ich nadmiernego wypadania. Może być wynikiem stresu, chorób, zaburzeń hormonalnych, ciąży czy gwałtownej utraty masy ciała.


Przyczyny alopecii są zróżnicowane i mogą zależeć od rodzaju łysienia. Oto najczęstsze czynniki prowadzące do utraty włosów:
  1. Genetyka: W przypadku łysienia androgenowego, głównym czynnikiem jest dziedziczność. Osoby, których rodzice cierpieli na łysienie, są bardziej narażone na utratę włosów.
  2. Hormony: Zaburzenia hormonalne, takie jak nadmierna produkcja androgenów, mogą prowadzić do łysienia. To często dotyczy kobiet w ciąży, po porodzie, w okresie menopauzy lub stosujących antykoncepcję hormonalną.
  3. Choroby autoimmunologiczne: W przypadku alopecia areata, układ odpornościowy błędnie atakuje własne komórki, niszcząc mieszki włosowe. Inne choroby autoimmunologiczne, takie jak toczeń czy reumatoidalne zapalenie stawów, również mogą powodować łysienie.
  4. Czynniki zewnętrzne: Stres, niewłaściwa dieta, palenie papierosów, a także niektóre leki (np. chemioterapia) mogą prowadzić do wypadania włosów. Ekspozycja na toksyny i zanieczyszczenia środowiskowe również może osłabić włosy.


Objawy alopecii mogą się różnić w zależności od rodzaju łysienia. Najczęściej spotykane symptomy to:
  1. Stopniowe przerzedzenie włosów na czubku głowy (typowe dla łysienia androgenowego),
  2. Okrągłe, bezwłose plamy (charakterystyczne dla łysienia plackowatego),
  3. Nagła, nadmierna utrata włosów po stresującym wydarzeniu,
  4. Utrata włosów na całym ciele (w przypadku alopecia universalis).
  5. W niektórych przypadkach może również wystąpić swędzenie lub pieczenie skóry głowy, co często poprzedza utratę włosów.


Leczenie alopecii zależy od jej rodzaju oraz przyczyny. Nie wszystkie rodzaje łysienia są w pełni odwracalne, jednak istnieje wiele metod, które mogą pomóc zahamować postęp choroby lub stymulować odrost włosów.
  1. Leczenie farmakologiczne:
  • Minoksydyl: To popularny środek stosowany miejscowo w leczeniu łysienia androgenowego, który może pobudzać odrost włosów.
  • Finasteryd: Lek doustny stosowany u mężczyzn, który hamuje działanie hormonów odpowiedzialnych za łysienie androgenowe.
  • Kortykosteroidy: Stosowane w formie zastrzyków lub maści w leczeniu alopecia areata, w celu zmniejszenia odpowiedzi autoimmunologicznej.
     2. Leczenie laserowe:
  • Niskoenergetyczna terapia laserowa (LLLT) może być stosowana w celu stymulacji mieszków włosowych i poprawy odrostu włosów.
     3. Przeszczep włosów:
  • W przypadku bardziej zaawansowanych form łysienia, przeszczep włosów może być skuteczną opcją, zwłaszcza u osób z łysieniem androgenowym.
    4. Terapie wspomagające:
  • Wspomaganie leczenia odpowiednią dietą, suplementami oraz zabiegami kosmetycznymi, takimi jak mezoterapia skóry głowy, może przyczynić się do poprawy stanu włosów.
     5. Wsparcie psychologiczne:
  • Utrata włosów, zwłaszcza u młodych osób, może prowadzić do niskiej samooceny, depresji i problemów emocjonalnych. Dlatego wsparcie psychologiczne, jak i grupy wsparcia, mogą być istotnym elementem w radzeniu sobie z konsekwencjami alopecii.


Alopecia, czyli łysienie, to problem zdrowotny o wielu twarzach. Przyczyny mogą być genetyczne, hormonalne, autoimmunologiczne lub związane z czynnikami zewnętrznymi. Kluczem do skutecznego leczenia jest odpowiednia diagnoza oraz indywidualnie dobrana terapia. Wczesne rozpoznanie problemu oraz podjęcie leczenia mogą przyczynić się do zahamowania postępu choroby i poprawy jakości życia. Jeśli zauważasz u siebie objawy łysienia, warto skonsultować się z dermatologiem, który pomoże określić najlepszy plan działania.