Tagi:
zaburzenia psychika mięśnie komfort psychiczny ciało anoreksja

Bigoreksja, znana również jako dysmorfia mięśniowa lub anoreksja odwrotna, to zaburzenie psychiczne, w którym osoba obsesyjnie dąży do zwiększenia masy mięśniowej i uważa, że jej ciało jest zbyt małe lub słabe, mimo że w rzeczywistości może mieć już dobrze rozwiniętą muskulaturę.

 

Objawy bigoreksji:

  • Ciągłe niezadowolenie z wyglądu swojego ciała, zwłaszcza pod względem masy mięśniowej
  • Nadmierna koncentracja na ćwiczeniach siłowych i diecie wysokobiałkowej
  • Unikanie sytuacji społecznych ze względu na „niedoskonały” wygląd
  • Stosowanie sterydów anabolicznych lub innych środków wspomagających wzrost mięśni
  • Zaburzenia odżywiania, np. obsesyjne liczenie kalorii i białka
  • Silny stres i lęk, gdy nie można pójść na siłownię


Przyczyny bigoreksji:

  • Wpływ mediów i kultury promującej umięśnioną sylwetkę
  • Niska samoocena i zaburzenia lękowe
  • Trauma lub wcześniejsze problemy związane z wyglądem ciała


Skutki bigoreksji:

  • Problemy zdrowotne, np. uszkodzenia stawów, nerek, wątroby (przy stosowaniu sterydów)
  • Problemy psychiczne, w tym depresja i lęk
  • Zaburzone relacje społeczne

Leczenie:


Bigoreksja, podobnie jak inne zaburzenia dysmorficzne, wymaga psychoterapii (np. terapia poznawczo-behawioralna). W niektórych przypadkach pomocna może być farmakoterapia.

 

Występowanie:


Grupa ryzyka

  • Głównie młodzi mężczyźni w wieku 15-35 lat
  • Kulturyści, sportowcy, osoby trenujące siłowo
  • Osoby narażone na presję społeczną dotyczącą wyglądu

Statystyki

  • Szacuje się, że 2-6% mężczyzn trenujących na siłowni wykazuje objawy bigoreksji
  • W populacji ogólnej problem ten dotyczy około 1-3% osób
  • Liczba przypadków rośnie wraz ze wzrostem popularności mediów społecznościowych i kultury „fit”


Czy bigoreksja dotyczy tylko mężczyzn?


Choć najczęściej diagnozuje się ją u mężczyzn, coraz więcej przypadków dotyczy również kobiet. U kobiet może przyjmować nieco inną formę – zamiast obsesyjnego dążenia do zwiększenia masy mięśniowej, mogą skupiać się na „idealnym” kształcie ciała (np. wysportowane, ale szczupłe sylwetki).