Glukozuria nerkowa

Glukozuria nerkowa to obecność glukozy w moczu pomimo prawidłowego stężenia cukru we krwi. Zjawisko to nie wynika z cukrzycy, lecz z zaburzeń w pracy nerek, a dokładniej z nieprawidłowego wchłaniania zwrotnego glukozy w kanalikach nerkowych.

Mechanizm powstawania:

W zdrowych nerkach glukoza przefiltrowana w kłębuszkach nerkowych ulega niemal całkowitemu wchłonięciu zwrotnemu w kanalikach proksymalnych. Jeśli jednak występuje defekt transporterów odpowiedzialnych za jej resorpcję, część cukru zostaje wydalona z moczem, mimo że poziom glukozy we krwi pozostaje w normie.

Przyczyny:

• Glukozuria nerkowa pierwotna – rzadka, uwarunkowana genetycznie wada transportu glukozy w kanalikach.
• Glukozuria wtórna – pojawia się w przebiegu niektórych chorób nerek (np. w zespole Fanconiego, przewlekłych nefropatiach) lub uszkodzeń kanalików nerkowych.
  

Objawy:

Najczęściej glukozuria nerkowa przebiega bezobjawowo i jest wykrywana przypadkowo w badaniu ogólnym moczu. W wyjątkowych przypadkach może towarzyszyć jej:

• zwiększone pragnienie,
• częstsze oddawanie moczu,
• osłabienie.
  

Diagnostyka:

Podstawą jest badanie moczu, które wykazuje obecność glukozy. Różnicowanie obejmuje wykluczenie cukrzycy – w tym celu wykonuje się oznaczenia poziomu glukozy we krwi na czczo oraz doustny test tolerancji glukozy.

Leczenie i rokowanie:

Glukozuria pierwotna zwykle nie wymaga leczenia i ma łagodny przebieg.
MiGlukozuria wtórna wymaga terapii choroby podstawowej (np. leczenia schorzeń nerek).
Rokowanie jest na ogół dobre, a sama obecność glukozy w moczu przy prawidłowej glikemii nie stanowi dużego zagrożenia dla zdrowia.