Tagi:
wiązanie przywioązywanie chorego pasy zabezpieczające pasy unieruchamiające krępowanie

Pasy bezpieczeństwa dla pacjentów służą do unieruchomienia całego ciała lub jego części. Pasy są również pomocne w przypadku pacjentów, którzy są pobudzeni fizycznie i narażeni na ryzyko urazu lub samookaleczenia.

 

Pasy bezpieczeństwa dla pacjentów, stosowane głównie w celach medycznych lub psychiatrycznych, mają na celu ograniczenie ruchów pacjentów, aby chronić ich przed samookaleczeniem, upadkami lub zapewnić bezpieczeństwo w przypadku agresji.

Istnieją różne rodzaje pasów bezpieczeństwa, w tym pasy na nadgarstki, kostki, tułów i klatkę piersiową, często wykonane z trwałych materiałów, takich jak poliester lub skóra. Kluczową cechą wielu pasów bezpieczeństwa jest zastosowanie klucza magnetycznego, który uniemożliwia pacjentowi samodzielne odpięcie pasa. 

 

Rodzaje pasów i ich zastosowanie:


Pasy na nadgarstki i kostki:
Służą do ograniczania ruchów kończyn, np. w celu zapobiegania drapaniu, uderzaniu lub samookaleczaniu. 


Ograniczniki tułowia (brzucha):
Służą do ograniczania ruchów tułowia, zapobiegając wypadnięciu pacjenta z łóżka lub wózka inwalidzkiego. 


Uprzęże piersiowe:Zapobiegają wypadnięciu pacjenta ze szpitalnego wózka inwalidzkiego lub łóżka. 


Zestawy pasów:
Kompletne zestawy, które mogą zawierać pasy na nadgarstki, kostki, tułów i klatkę piersiową, zapewniające kompleksowe unieruchomienie. 


Najważniejsze cechy pasów:


Materiał:
Pasy są często wykonane w 100% z poliestru, co zapewnia trwałość i higienę, lub z wytrzymałej skóry, zapewniającej wysoką odporność na uszkodzenia. 


Zamki magnetyczne:
Wiele pasów jest wyposażonych w zamki magnetyczne, które można otworzyć tylko specjalnym kluczem, zapobiegając uwolnieniu się pacjenta. 


Bezpieczeństwo:
Pasy te zostały zaprojektowane w celu ochrony zarówno pacjenta, jak i personelu medycznego, zwłaszcza w sytuacjach, gdy pacjent jest agresywny lub znajduje się pod wpływem substancji psychoaktywnych.


Miejsce stosowania:
Pasy tego typu są stosowane w szpitalach, izbach wyhamowywania, zamkniętych placówkach oraz podczas transportu pacjentów.