Tagi:
moszna jądra choroba

Epididymitis (zapalenie najądrza) to stan zapalny najądrza – cienkiej, zwiniętej rurki zlokalizowanej z tyłu jądra, która odpowiada za dojrzewanie, magazynowanie i transport plemników. Jest to jedno z najczęstszych schorzeń męskiego układu rozrodczego, szczególnie u młodych i aktywnych seksualnie mężczyzn, ale może występować również u chłopców i starszych mężczyzn.

 

Choroba może mieć charakter ostry (trwający krócej niż 6 tygodni) lub przewlekły (utrzymujący się dłużej).Najczęstszą przyczyną zapalenia najądrza są infekcje bakteryjne. U młodych mężczyzn są one najczęściej związane z chorobami przenoszonymi drogą płciową, takimi jak chlamydioza lub rzeżączka. U starszych mężczyzn zapalenie często wynika z zakażenia układu moczowego, wywołanego przez bakterie takie jak Escherichia coli.

U dzieci może być spowodowane refluksem moczowo-najądrzowym, czyli cofaniem się moczu do najądrza. Czasami zapalenie może być następstwem:

  •  urazu,
  • nadmiernego wysiłku fizycznego,
  • użycia cewnika moczowego,
  • powikłaniem po operacjach w obrębie miednicy.

 

Objawy zapalenia najądrza pojawiają się zazwyczaj nagle i obejmują:

  •  ból jądra, który może promieniować do pachwiny,
  • obrzęk i zaczerwienienie moszny,
  • uczucie gorąca w okolicy moszny,
  • bolesność podczas oddawania moczu,
  • częste oddawanie moczu,
  • ból podczas stosunku seksualnego lub ejakulacji,
  • wydzielinę z cewki moczowej.

W niektórych przypadkach może wystąpić gorączka, dreszcze i ogólne złe samopoczucie. W postaci przewlekłej objawy są mniej nasilone, ale mogą utrzymywać się długo i być uciążliwe dla pacjenta.

 

Rozpoznanie zapalenia najądrza opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim, badaniu fizykalnym (moszna jest obrzęknięta, a najądrze bolesne w dotyku), a także badaniach dodatkowych. Należy wykonać badanie ogólne moczu i jego posiew w celu wykrycia bakterii. W przypadku podejrzenia zakażenia przenoszonego drogą płciową wykonuje się badania na obecność patogenów takich jak Chlamydia trachomatis czy Neisseria gonorrhoeae.

Ultrasonografia moszny (USG) jest szczególnie przydatna w różnicowaniu zapalenia najądrza z innymi schorzeniami, takimi jak skręt jądra, nowotwory czy wodniak jądra.Podstawą leczenia zapalenia najądrza jest antybiotykoterapia, której wybór zależy od przypuszczalnego czynnika etiologicznego. W infekcjach przenoszonych drogą płciową stosuje się zazwyczaj doksycyklinę w połączeniu z ceftriaksonem. W zakażeniach układu moczowego typowe są fluorochinolony, takie jak ciprofloksacyna.

 

Leczenie uzupełnia się:

  • lekami przeciwzapalnymi i przeciwbólowymi, 
  • zaleca się odpoczynek,
  • uniesienie moszny,
  • stosowanie zimnych okładów,
  • unikanie wysiłku fizycznego oraz współżycia seksualnego do czasu ustąpienia objawów.

W przypadkach przewlekłych może być konieczna dłuższa antybiotykoterapia i konsultacja urologiczna. 

 

Powikłania nieleczonego lub źle leczonego zapalenia najądrza mogą obejmować:

  •  tworzenie się ropnia,
  • zapalenie jądra (orchiitis),
  • nawracające infekcje,
  • zbliznowacenia w obrębie najądrza,
  • a w skrajnych przypadkach nawet niepłodność.

 Rzadko może dojść do konieczności chirurgicznego usunięcia najądrza (epididymektomii).

 

Rokowanie w przypadku odpowiednio leczonego zapalenia najądrza jest zazwyczaj bardzo dobre. Kluczowe znaczenie ma szybka diagnostyka, wdrożenie odpowiedniego leczenia oraz unikanie czynników ryzyka, takich jak ryzykowne kontakty seksualne bez zabezpieczenia. W przypadku podejrzenia zapalenia najądrza należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, aby zapobiec powikłaniom i zapewnić szybki powrót do zdrowia.