Tablice okulistyczne

Tabele optometryczne są narzędziami służącymi do badania ostrości wzroku. Są one zazwyczaj stosowane w gabinetach okulistycznych i optometrycznych w celu określenia, jak dobrze pacjent widzi z różnych odległości. Istnieją tabele do badania widzenia z daleka i z bliska, które mogą zawierać litery, cyfry lub obrazki dla dzieci.

Rodzaje tablic optometrycznych:

1. Tablice Snellena do badania widzenia na odległość:
   Są to tradycyjne tabele, na których litery, cyfry lub obrazki są ułożone w rzędach, a ich rozmiar zmniejsza się w miarę przesuwania się w dół tabeli. Pacjent odczytuje symbole z określonej odległości, a lekarz określa ostrość wzroku na podstawie tego, który rząd pacjent jest w stanie odczytać poprawnie. 
2. Tablice Snellena do badania widzenia z bliska:
   Są one podobne do tabel do badania widzenia z daleka, ale służą do badania ostrości wzroku z bliska (zwykle z odległości 30–40 cm).
3. Tablice obrazkowe:
   Służą do badania ostrości wzroku u dzieci, które nie potrafią jeszcze czytać liter ani cyfr.
4. Tablice Landolta:
   Składają się z pierścieni z wycięciem w jednym miejscu. Pacjent musi wskazać, gdzie znajduje się wycięcie.
5. Tablice LogMAR:
   Są to nowoczesne tabele, które pozwalają na dokładniejsze pomiary ostrości wzroku.

Tablice do badania wzroku mogą być papierowe lub elektroniczne (np. projektory optotypów). 
Nowoczesne tablice elektroniczne często oferują dodatkowe funkcje, takie jak podświetlenie. 
Podczas badania ostrości wzroku pacjent zazwyczaj zakrywa jedno oko i odczytuje symbole na tabeli, a następnie powtarza badanie dla drugiego oka.

Zaburzenia, które można wykryć za pomocą tablic optometrycznych
Najczęstsze wady wzroku związane z wadami refrakcji obejmują:

• Nadwzroczność, znana również jako dalekowzroczność, w której siatkówka znajduje się zbyt blisko soczewki i rogówki, uniemożliwiając skrzyżowanie się promieni świetlnych i tworząc warunki do uzyskania wyraźnego obrazu.
• Krótkowzroczność, związana z nieprawidłową budową oka, powodująca skupianie się promieni świetlnych przed siatkówką i tworzenie ostrego obrazu w niewłaściwym miejscu. Powoduje to niewyraźne widzenie, ponieważ obraz docierający do siatkówki jest nieostry.
• Astygmatyzm, czyli nieregularna krzywizna, wynika z zaburzenia symetrii oka, powodującego różne załamanie promieni świetlnych w pionie i w poziomie. Powoduje to niewyraźny, rozmazany, a czasem zniekształcony obraz.