Jatrogenna hipoglikemia – błędy w dawkowaniu insuliny

Jatrogenna hipoglikemia to stan obniżonego poziomu glukozy we krwi wywołany działaniem medycznym — najczęściej skutkiem ubocznym leczenia farmakologicznego. Termin “jatrogenny” oznacza, że do problemu doszło w wyniku terapii, procedury medycznej lub błędnego dawkowania leku. Jest to jedno z najczęstszych i jednocześnie najgroźniejszych powikłań leczenia cukrzycy, zwłaszcza insuliną lub lekami stymulującymi wydzielanie insuliny.

Czym jest hipoglikemia?

Hipoglikemia to spadek poziomu glukozy we krwi poniżej 70 mg/dl (3,9 mmol/l), prowadzący do zaburzeń funkcjonowania organizmu, szczególnie mózgu, który potrzebuje glukozy jako paliwa.

W cięższych przypadkach poziom spada < 54 mg/dl (3,0 mmol/l) — jest to stan zagrożenia życia.

Przyczyny jatrogennnej hipoglikemii

Najczęściej związane są z leczeniem cukrzycy, ale mogą wystąpić także u osób leczonych z innych powodów.

1. Insulina – najczęstszy sprawca

zbyt duża dawka,

pominięcie posiłku po zastrzyku,

nadmierna aktywność fizyczna po przyjęciu insuliny,

zmiana miejsca wstrzyknięcia (inny stopień wchłaniania).

2. Leki doustne – szczególnie sulfonylomocznik i glinidy

Przykład: glibenklamid, gliklazyd, repaglinid.

3. Błędy w terapii

pomyłki w dawkowaniu,

podanie niewłaściwego preparatu insuliny,

zmiana schematu bez dostosowania posiłków.

4. Interakcje lekowe

Np. niektóre antybiotyki, beta-blokery, alkohol zwiększają ryzyko spadku glukozy.

5. Stany zdrowotne nasilające działanie leków

niewydolność nerek (wolniejsze wydalanie leków),

choroby wątroby,

niedożywienie,

infekcje,

starość.

Leczenie jatrogennej hipoglikemii

1. Szybkie podanie glukozy

Przytomny pacjent:

15–20 g glukozy (tabletki, żele),

sok owocowy, słodki napój,

powtórzenie pomiaru po 15 minutach.

Nieprzytomny:

glukagon domięśniowo lub podskórnie (standard w warunkach domowych),

na SOR wlew dożylny glukozy 10–20%.

2. Modyfikacja leczenia

Po epizodzie konieczne jest:

dostosowanie dawki insuliny lub leków,

analiza błędów żywieniowych,

korekta planu aktywności fizycznej.

3. Monitorowanie

Częstsze pomiary glikemii przez 24–48 godzin, zwłaszcza po epizodzie związanym z sulfonylomocznikiem, który działa długo.

Profilaktyka – jak zapobiegać jatrogennym epizodom?

1. Edukacja pacjenta

regularne posiłki,

znajomość objawów,

zawsze mieć przy sobie glukozę.

2. Odpowiednie dawkowanie

unikanie zbyt agresywnej terapii,

dobór leków odpowiednich do wieku i chorób współistniejących.

3. Monitorowanie poziomu cukru

częstsze pomiary u osób starszych, chorych na nerki lub wątroby,

stosowanie systemów CGM (ciągłego monitorowania glikemii).

4. Ostrożność z lekami długo działającymi

Zwłaszcza sulfonylomoczniki.

5. Unikanie alkoholu na czczo lub przy dużych dawkach leków hipoglikemizujących
Powikłania jatrogennej hipoglikemii

urazy i wypadki (omdlenia, upadki),

zaburzenia rytmu serca,

pogorszenie funkcji poznawczych,

zwiększone ryzyko chorób sercowo-naczyniowych,

strach przed hipoglikemią (tzw. lęk hipoglikemiczny),

utrata świadomości hipoglikemii — niebezpieczny stan, gdy pacjent przestaje odczuwać objawy.

Jatrogenna hipoglikemia to poważne, ale w większości zapobiegane powikłanie leczenia cukrzycy. Jej przyczyną najczęściej są błędy w dawkowaniu insuliny lub leków doustnych. Wczesne rozpoznanie objawów, właściwa edukacja, odpowiednie monitorowanie i indywidualne dostosowanie terapii są kluczem do ochrony pacjenta przed epizodami zagrażającymi zdrowiu i życiu.