Choroba Kawasaki

Choroba Kawasaki to ostra, zapalna choroba naczyń krwionośnych (vasculitis), która najczęściej dotyczy dzieci poniżej 5. roku życia.
Została opisana po raz pierwszy w 1967 roku przez japońskiego pediatrę Tomisaku Kawasaki.

Największe zagrożenie w tej chorobie stanowi możliwość rozwoju tętniaków tętnic wieńcowych, co może prowadzić do poważnych powikłań sercowych.

Dokładna przyczyna choroby Kawasaki nie jest znana. Najprawdopodobniej wywołuje ją nieprawidłowa reakcja układu odpornościowego na infekcję u dziecka z predyspozycją genetyczną.

Choroba przebiega w kilku fazach, a jej objawy są dość charakterystyczne:

• Gorączka – wysoka, utrzymująca się powyżej 5 dni, oporna na leki przeciwgorączkowe
• Zmiany na skórze i błonach śluzowych:

• rumień na dłoniach i stopach, złuszczanie skóry,
• wysypka na tułowiu i kończynach,
• zaczerwienione, „truskawkowe” języki, spierzchnięte usta,
• silnie zaczerwienione spojówki (bez wydzieliny),

• Powiększenie węzłów chłonnych szyi
• Drażliwość, osłabienie, bóle stawów

Rozpoznanie choroby opiera się na:

• kryteriach klinicznych (gorączka + co najmniej 4 z 5 objawów typowych)
• badaniach laboratoryjnych – wysokie OB, CRP, leukocytoza, trombocytoza
• echokardiografii – do oceny naczyń wieńcowych i serca

Ważne jest szybkie rozpoznanie, aby zapobiec powikłaniom.

Leczenie musi być wdrożone szybko – najlepiej w ciągu pierwszych 10 dni od początku objawów.

Stosuje się:

• immunoglobulinę dożylną (IVIG) – zmniejsza ryzyko powikłań sercowych,
• aspirynę w małych dawkach – działa przeciwzapalnie i przeciwzakrzepowo,
• w niektórych przypadkach – kortykosteroidy lub leki biologiczne (np. infliksymab).

Powikłania i rokowanie

Najgroźniejszym powikłaniem są tętniaki tętnic wieńcowych, które mogą prowadzić do:

• zakrzepicy,
• zawału serca,
• przewlekłej choroby serca.

Dzięki wczesnej diagnostyce i leczeniu większość dzieci wraca do pełni zdrowia, choć wymagają długotrwałej kontroli kardiologicznej.