Stałe zaopatrzenie w środki opatrunkowe: jak zaplanować zakupy dla szpitala, przychodni i gabinetu prywatnego

Stałe zaopatrzenie w środki opatrunkowe to jeden z krytycznych elementów bezpieczeństwa pacjentów i ciągłości pracy każdej placówki medycznej. Braki w magazynie, przeterminowane opatrunki czy chaotyczne zakupy „na ostatnią chwilę” przekładają się nie tylko na koszty, ale przede wszystkim na ryzyko kliniczne i obciążenie personelu.

Poniższy poradnik pokazuje krok po kroku, jak zaplanować zakupy środków opatrunkowych dla szpitala, przychodni i gabinetu prywatnego, jak kontrolować stany magazynowe, jak zdefiniować zapas bezpieczeństwa oraz jak wykorzystać współpracę z doświadczoną hurtownią medyczną ADMED z Kalisza, aby zbudować stabilny, przewidywalny system zaopatrzenia.

Dlaczego stałe zaopatrzenie w środki opatrunkowe jest kluczowe?

Środki opatrunkowe są wykorzystywane praktycznie we wszystkich obszarach opieki zdrowotnej: od SOR i bloków operacyjnych, przez poradnie zabiegowe, po pojedyncze gabinety specjalistyczne. Zapewnienie ciągłości ich dostępności ma kilka wymiarów.

Bezpieczeństwo pacjenta i ciągłość procedur

Brak podstawowych środków opatrunkowych może:

• opóźnić wykonanie zabiegu lub procedury,

• wymusić użycie niewłaściwego lub niższej jakości zamiennika,

• zwiększyć ryzyko zakażeń ran (np. brak jałowych gaz i kompresów),

• pogorszyć komfort pacjenta (gorsze gojenie, częstsze zmiany opatrunków).

Przykład:
Jeżeli na oddziale chirurgicznym dziennie wykonuje się średnio 30 zmian opatrunków, a do jednej potrzeba przeciętnie 4 jałowych kompresów, to zużycie kompresów na dobę wynosi ok. 120 sztuk. Brak zapasu na choćby 2–3 dni może sparaliżować pracę całego oddziału.

Koszty i efektywność organizacyjna

Źle zaplanowane zaopatrzenie w środki opatrunkowe generuje:

• zakupy interwencyjne po wyższych cenach,

• częste, małe zamówienia (droższa logistyka, większe obciążenie personelu),

• straty przez przeterminowanie (zbyt duże dostawy, niewłaściwe rotowanie zapasów),

• chaos w dokumentacji i trudno kontrolowalne koszty.

Stałe, dobrze zaprojektowane planowanie zaopatrzenia medycznego:

• stabilizuje wydatki,

• pozwala negocjować lepsze warunki w hurtowni medycznej,

• uwalnia czas personelu od „gaszenia pożarów” logistycznych.

Wymogi jakościowe i kontrolne

Wytyczne dot. kontroli zakażeń i bezpieczeństwa pacjentów (m.in. zalecenia CDC i WHO) podkreślają, że dostępność odpowiednich materiałów opatrunkowych i środków do dezynfekcji jest jednym z filarów prewencji zakażeń szpitalnych [1][2]. Braki magazynowe utrudniają stosowanie aktualnych standardów i mogą być przedmiotem uwag przy kontrolach sanitarno-epidemiologicznych.

Jakie środki opatrunkowe powinna mieć każda placówka?

Choć szczegółowy asortyment różni się w zależności od profilu działalności (SOR, POZ, prywatny gabinet laryngologiczny itd.), można wyróżnić rdzeń kategorii, który zwykle pojawia się w każdym magazynie środków opatrunkowych.

Podstawowe kategorie materiałów opatrunkowych

1. Gazy i kompresy
   • gaza jałowa w rolkach i kompresy jałowe (różne rozmiary),

   • kompresy niejałowe do celów pomocniczych,

   • gazy opatrunkowe o zwiększonej chłonności.

2. Bandaże i opaski
   • bandaże dziane, tkane, elastyczne,

   • bandaże kohezyjne,

   • opaski elastyczne do stabilizacji i kompresji.

3. Plastry
   • plastry z opatrunkiem (różne kształty, także dziecięce),

   • plastry do mocowania (na rolce, hipoalergiczne),

   • plastry chirurgiczne do zbliżania brzegów ran.

4. Opatrunki specjalistyczne
   • opatrunki hydrożelowe, hydrokoloidowe, alginianowe,

   • opatrunki piankowe (pianki poliuretanowe),

   • opatrunki na rany przewlekłe (odleżyny, owrzodzenia),

   • opatrunki o właściwościach antybakteryjnych (np. ze srebrem).

5. Materiały zabiegowe jednorazowe
   • zestawy zabiegowe (np. do szycia, do cewnikowania, do drobnych zabiegów),

   • serwety i pola operacyjne,

   • jałowe zestawy do iniekcji.

6. Środki towarzyszące opatrunkom
   • środki do dezynfekcji skóry i ran (płyny, żele, spraye),

   • roztwory do płukania,

   • maści i żele wspomagające gojenie (tam, gdzie są stosowane w ramach procedur).

7. Wyroby pomocnicze
   • rękawice diagnostyczne i zabiegowe,

   • podkłady jednorazowe (np. na kozetki, łóżka),

   • akcesoria do sterylizacji (rękawy, torebki papierowo-foliowe, wskaźniki).

ADMED jako hurtownia medyczna z wieloletnim doświadczeniem oferuje szeroki wybór materiałów opatrunkowych oraz produktów uzupełniających, co ułatwia budowę „koszyka bazowego” dopasowanego do typu placówki.

Różnice w planowaniu zaopatrzenia: szpital, przychodnia, gabinet prywatny

Charakter placówki wprost przekłada się na sposób planowania zamówień i zarządzanie zapasem środków opatrunkowych.

Szpital – duża skala, wysokie ryzyko braków

W szpitalach mamy do czynienia z:

• dużym i zróżnicowanym zużyciem (oddziały zabiegowe, zachowawcze, SOR),

• koniecznością koordynacji między wieloma magazynami podręcznymi,

• wysoką odpowiedzialnością za ciągłość zaopatrzenia.

W praktyce oznacza to:

• potrzebę centralnego magazynu środków opatrunkowych i standaryzacji asortymentu,

• ustalenie minimalnych i maksymalnych stanów magazynowych dla kluczowych pozycji,

• regularne raportowanie zużycia z oddziałów.

Przykład:
Oddział chirurgii zużywa średnio:

• 300 szt. jałowych kompresów 10×10 cm tygodniowo,

• 50 bandaży elastycznych różnych rozmiarów,

• 20 opatrunków piankowych na rany przewlekłe.

Jeśli szpital chce utrzymywać:

• zapas roboczy na 2 tygodnie oraz

• zapas bezpieczeństwa na dodatkowy 1 tydzień,

to dla kompresów należy utrzymywać w magazynie: 300 szt. × 3 tyg. = 900 szt.
Gdy stany spadną poniżej 600 szt., uruchamiane jest zamówienie u dostawcy.

Przychodnia POZ / poradnia specjalistyczna – zróżnicowane, ale przewidywalne zużycie

W przychodniach:

• liczba procedur zabiegowych jest mniejsza niż w szpitalu,

• ale profil pacjentów bywa bardziej powtarzalny (np. poradnia chirurgiczna, diabetologiczna).

Tu kluczowe jest:

• dobre poznanie średniego dziennego/tygodniowego zużycia,

• uwzględnienie sezonowości (np. więcej urazów latem, więcej infekcji w sezonie jesień–zima),

• zaplanowanie dostaw tak, aby unikać zarówno chronicznych braków, jak i dużych nadwyżek.

Przykład:
Poradnia chirurgiczna w przychodni wykonuje dziennie ok. 15 zmian opatrunków po drobnych zabiegach, zużywając średnio:

• 50 kompresów jałowych,

• 5 rolek plastra do mocowania,

• 10 małych opatrunków specjalistycznych.

Jeśli zamówienia są składane co 2 tygodnie, wystarczy:

• zapas na 3 tygodnie (2 tyg. do kolejnej dostawy + 1 tydz. bezpieczeństwa),

• czyli 50 × 7 dni × 3 tyg. ≈ 1050 kompresów itd.

Gabinet prywatny – małe wolumeny, znaczenie elastyczności dostaw

W prywatnych gabinetach:

• zużycie jest zwykle niewielkie, ale wrażliwe na pojedyncze większe procedury,

• ważna jest możliwość zamawiania małych ilości i szybka dostawa (aby nie mrozić kapitału).

Tu dobrze sprawdzają się:

• mniejsze porcje zakupowe,

• krótsze cykle zamówień (np. co 2–4 tygodnie),

• ścisła kontrola dat ważności (małe obroty zwiększają ryzyko przeterminowania).

ADMED obsługuje zarówno duże szpitale, jak i małe gabinety prywatne, oferując elastyczną wielkość zamówień oraz szybkie terminy realizacji. Dzięki sprzedaży internetowej oraz stacjonarnej (Kalisz, ul. Zachodnia 7a) każda placówka może dobrać model dostaw do swojego profilu pracy.

Jak przeanalizować zużycie i zaplanować stany magazynowe?

Podstawą stałego zaopatrzenia w środki opatrunkowe jest rzetelna analiza dotychczasowego zużycia.

Krok 1 – Zbierz dane o zużyciu

Minimum to 3–6 miesięcy danych, najlepiej z podziałem na:

• asortyment (np. kod katalogowy, nazwa produktu),

• okres (tydzień/miesiąc),

• miejsce zużycia (oddział, poradnia, gabinet).

Źródłem mogą być:

• system magazynowy,

• rejestry wydań z magazynu głównego do oddziałów,

• w mniejszych placówkach – choćby prosta tabela w Excelu.

Krok 2 – Oblicz średnie zużycie i sezonowość

Dla każdego produktu określ:

• średnie dzienne/tygodniowe zużycie,

• maksymalne zużycie (np. w okresach wzmożonego ruchu),

• ewentualną sezonowość (np. wyższe zużycie opatrunków pooperacyjnych w miesiącach o większej liczbie planowych zabiegów).

Przykład:
Dane z 6 miesięcy pokazują zużycie plastra do mocowania:

• średnio 20 rolek tygodniowo,

• maksimum: 28 rolek w okresach wzmożonego ruchu.

Na tej podstawie można zbudować scenariusz zamawiania oparty na średniej + margines bezpieczeństwa.

Krok 3 – Ustal poziomy minimalne, maksymalne i zamawiania

Dla każdej istotnej pozycji zdefiniuj:

• stan minimalny (min) – poniżej tego poziomu należy złożyć zamówienie,

• stan docelowy (max) – ilość, do której magazyn jest uzupełniany,

• zapas bezpieczeństwa – dodatkowy bufor na nieprzewidziane skoki zużycia lub opóźnienia w dostawie.

W prostym wariancie:

• stan minimalny = średnie zużycie × czas dostawy (w dniach/tygodniach),

• stan docelowy = (średnie zużycie × czas między dostawami) + zapas bezpieczeństwa.

Współpraca z hurtownią medyczną o przewidywalnych terminach dostaw (jak ADMED, który – zgodnie z zewnętrznymi opiniami – realizuje zamówienia często nawet na następny dzień roboczy) ułatwia obniżenie zapasu bezpieczeństwa, bo ryzyko opóźnień jest mniejsze.

Jak dobrać zapas środków opatrunkowych do rodzaju procedur?

Nie każdy produkt jest równie krytyczny. Inaczej planuje się gazę i kompresy zużywane codziennie, a inaczej rzadziej stosowane opatrunki specjalistyczne.

Produkty „krytyczne” vs. „rzadko używane”

1. Produkty krytyczne (wysokiego ryzyka braku):
   • gazy jałowe, kompresy,

   • bandaże podstawowe,

   • plastry do mocowania,

   • rękawice, podkłady, środki do dezynfekcji.

Dla nich:

• utrzymuj wyższy zapas bezpieczeństwa,

• częściej weryfikuj stany magazynowe,

• rozważ alternatywnych producentów w ofercie hurtowni.

2. Produkty rzadziej używane, specjalistyczne:
   • zaawansowane opatrunki na rany przewlekłe,

   • opatrunki o bardzo specyficznym zastosowaniu,

   • wybrane zestawy zabiegowe.

Dla nich:

• planuj mniejsze ilości,

• dbaj o rotację i kontrolę dat ważności,

• analizuj, czy nie warto ograniczyć liczby wariantów do kilku najpotrzebniejszych.

ADMED, jako szeroko wyspecjalizowana hurtownia medyczna, umożliwia dobór odpowiednich marek i rodzajów opatrunków – również z podziałem na linie „codzienne” i specjalistyczne – co ułatwia optymalizację zapasu i standaryzację procedur w placówce.

Współpraca z hurtownią medyczną – jak zbudować stabilny model dostaw?

Nawet najlepsza analiza wewnętrzna nie wystarczy, jeśli dostawca nie jest w stanie utrzymać terminowości i dostępności produktów.

Jakie cechy powinna mieć hurtownia medyczna?

Przy wyborze partnera do stałego zaopatrzenia w środki opatrunkowe warto zwrócić uwagę na:

• szerokość asortymentu – gazy, kompresy, bandaże, plastry, opatrunki specjalistyczne, materiały zabiegowe, sprzęt ogólnomedyczny, środki do dezynfekcji, rękawice, podkłady, akcesoria do sterylizacji itp.,

• dostępność towaru z magazynu – ogranicza ryzyko częstych braków,

• szybkość realizacji zamówień – krótki czas od złożenia zamówienia do dostawy,

• elastyczność wielkości zamówień – możliwość obsługi zarówno szpitala, jak i małego gabinetu,

• wielokanałowy kontakt – możliwość zamówień online, telefonicznie, mailowo,

• doświadczenie na rynku – stała obecność i stabilna pozycja.

ADMED spełnia powyższe kryteria:

• działa od 2011 r. jako hurtownia medyczna z siedzibą w Kaliszu (ul. Zachodnia 7a),

• obsługuje szpitale, kliniki, przychodnie i gabinety prywatne w całej Polsce,

• oferuje rozbudowaną kategorię materiałów opatrunkowych oraz inne wyroby medyczne,

• według zewnętrznych wizytówek firmowych wyróżnia się szybkim czasem realizacji oraz elastycznością wielkości zamówień,

• umożliwia zakupy internetowe i kontakt przez e-mail ([email protected]) oraz telefon (+48 62 751 24 02, +48 62 30 70 666).

Modele współpracy przy stałym zaopatrzeniu

Z hurtownią medyczną można wypracować różne modele:

1. Model zamówień cyklicznych (np. co 2 tygodnie, co miesiąc)
   • sprawdza się w przychodniach i gabinetach,

   • stała lista produktów + ewentualne korekty na podstawie aktualnych stanów.

2. Model mieszany – cykliczne zamówienia podstawowe + dostawy interwencyjne
   • typowy dla szpitali,

   • część asortymentu jest zamawiana regularnie (np. gazy, plastry),

   • dla zmiennego zapotrzebowania (np. opatrunki specjalistyczne, zestawy operacyjne) wykorzystuje się dodatkowe dostawy w razie potrzeby.

3. Model „just-in-time” w małej skali (dla gabinetów)
   • mniejsze zapasy na miejscu,

   • oparcie się na szybkiej dostawie (np. następnego dnia roboczego przy zamówieniu do określonej godziny).

Przy planowaniu takiej współpracy warto omówić z przedstawicielem ADMED:

• typy procedur w placówce,

• średnie zużycie poszczególnych grup produktów,

• akceptowalny poziom zapasu bezpieczeństwa,

• preferowane częstotliwości dostaw.

Jak unikać braków, przeterminowań i chaosu w zamówieniach?

Dobrze zaprojektowane planowanie zaopatrzenia medycznego powinno minimalizować trzy typowe problemy: braki, przeterminowania i nieuporządkowany proces zamawiania.

Zasady rotacji i kontroli dat ważności

Sprawdzone praktyki:

• stosuj zasadę FIFO (First In, First Out) – pierwsze zużywane są najwcześniej dostarczone partie,

• w przypadku produktów o krótkiej dacie – rozważ FEFO (First Expired, First Out),

• wyraźnie oznaczaj daty ważności na półkach lub pojemnikach,

• regularnie (np. raz w miesiącu) przeprowadzaj przegląd magazynu z naciskiem na daty.

W szpitalu lub dużej przychodni warto wyznaczyć osobę (lub zespół), która ma formalnie przypisaną odpowiedzialność za magazyn środków opatrunkowych.

Standaryzacja asortymentu

Im więcej wariantów tego samego produktu, tym:

• większe ryzyko, że część z nich będzie się słabo rotować i się przeterminuje,

• trudniej zarządzać stanami i przewidywać zużycie.

Dlatego warto:

• w porozumieniu z personelem klinicznym wybrać kilka standardowych wariantów (np. 2–3 rozmiary kompresów, 2 typy bandaży elastycznych),

• ograniczyć liczbę producentów w przypadku najbardziej masowych produktów,

• ujednolicić listę asortymentu między oddziałami czy gabinetami (tam, gdzie to możliwe).

Hurtownia taka jak ADMED może pomóc w przeglądzie oferty i rekomendacji produktów bazowych, opartych na dostępności rynkowej, opłacalności i jakości.

Uporządkowany proces zamawiania

Podstawowe elementy:

• zdefiniowane progi zamówienia (stany minimalne),

• jasno opisany obieg informacji: kto zgłasza potrzeby, kto zatwierdza, kto składa zamówienie,

• wykorzystanie systemu (magazynowego, ERP, arkuszy kalkulacyjnych) zamiast „pamięci” jednej osoby,

• stały kontakt z opiekunem klienta po stronie hurtowni medycznej.

Przykładowe scenariusze planowania zakupów środków opatrunkowych

Aby pokazać praktyczne podejście, poniżej kilka uproszczonych scenariuszy liczbowych.

Szpitalny oddział chirurgiczny – planowanie podstawowych materiałów

Założenia:

• średnie dzienne zużycie:
  • 200 kompresów jałowych 10×10 cm,

  • 30 bandaży elastycznych,

  • 10 rolek plastra do mocowania,

• dostawy z hurtowni możliwe co tydzień,

• czas realizacji zamówienia: 2 dni robocze,

• zapas bezpieczeństwa: 5 dni.

Obliczenia (dla kompresów):

1. Zużycie tygodniowe: 200 × 7 = 1400 szt.

2. Zapas bezpieczeństwa: 200 × 5 = 1000 szt.

3. Stan minimalny (próg zamówienia): zużycie na czas dostawy (2 dni) + zapas bezpieczeństwa
   200 × 2 + 1000 = 1400 szt.

4. Stan docelowy (po dostawie): zużycie na 2 tygodnie + zapas bezpieczeństwa
   200 × 14 + 1000 = 3800 szt.

Jeśli stany kompresów spadną do ok. 1400 szt., składane jest zamówienie, które uzupełni stan do 3800 szt.

Prywatny gabinet ortopedyczny – planowanie na podstawie liczby wizyt

Założenia:

• gabinet przyjmuje 20 pacjentów dziennie,

• u 1/3 z nich wykonuje się drobny zabieg wymagający opatrunku,

• do jednej procedury zużywa się średnio:
  • 4 kompresy jałowe,

  • 1 mały plaster z opatrunkiem.

Zużycie dzienne:

• 20 × 1/3 ≈ 7 pacjentów zabiegowych,

• kompresy: 7 × 4 = 28 szt.,

• plastry: 7 × 1 = 7 szt.

Gabinet chce zamawiać co 4 tygodnie, z tygodniowym zapasem bezpieczeństwa:

• kompresy: 28 × (7 dni × 4 tyg. + 7 dni) = 28 × 35 ≈ 980 szt.,

• plastry: 7 × 35 ≈ 245 szt.

Taki zapas pozwala na względny komfort, z uwzględnieniem niewielkich wahań ruchu pacjentów.

Checklisty: co sprawdzić, zanim wyślesz zamówienie?

Checklista ogólna dla każdej placówki

Przed wysłaniem zamówienia na środki opatrunkowe sprawdź:

• aktualne stany magazynowe kluczowych produktów,

• daty ważności – czy nie grozi przeterminowanie dużej partii,

• średnie zużycie z ostatniego okresu (tydzień/miesiąc),

• zaplanowane zmiany w liczbie zabiegów (np. dodatkowe dyżury, nowe kontrakty),

• dostępność produktów i ewentualne zamienniki w hurtowni,

• czy nie dublujesz produktów o bardzo podobnym przeznaczeniu.

Checklista współpracy z hurtownią medyczną

Przy ustalaniu modelu stałego zaopatrzenia z hurtownią (np. ADMED):

• czy hurtownia oferuje wszystkie kluczowe kategorie opatrunków i materiałów?

• jakie są standardowe terminy realizacji i godziny graniczne składania zamówień?

• czy istnieje dedykowany opiekun klienta lub kontakt telefoniczny w pilnych sprawach?

• czy możliwe są elastyczne wielkości zamówień (np. dla małych gabinetów)?

• czy można otrzymać wsparcie w doborze zamienników lub standardyzacji asortymentu?

FAQ – najczęstsze pytania o stałe zaopatrzenie w środki opatrunkowe

Jak często należy aktualizować plan zaopatrzenia?

Plan zaopatrzenia warto weryfikować przynajmniej raz na kwartał, a w większych jednostkach – nawet raz w miesiącu. Zmiany w liczbie pacjentów, strukturze procedur czy organizacji pracy (np. otwarcie nowej poradni, zwiększenie liczby zabiegów planowych) szybko wpływają na zapotrzebowanie na środki opatrunkowe.

Czy lepiej zamawiać rzadziej i „na zapas”, czy częściej i mniejsze ilości?

Optymalny model zależy od:

• przewidywalności zużycia,

• terminów dostaw z hurtowni,

• dostępności miejsca magazynowego,

• ważności produktów.

Zbyt duże zakupy „na zapas” zwiększają ryzyko przeterminowania i wiążą kapitał. Jeśli hurtownia medyczna zapewnia szybkie dostawy (np. ADMED często realizuje zamówienia już następnego dnia roboczego), korzystniejsze bywa częstsze zamawianie mniejszych partii, szczególnie w gabinetach i przychodniach.

Jak ograniczyć ryzyko przeterminowania opatrunków specjalistycznych?

Najważniejsze działania:

• dokładna analiza zużycia z poprzednich miesięcy (nie zamawiać „na zapas” bez danych),

• ograniczenie liczby wariantów i producentów,

• wyraźne oznaczanie dat ważności i stosowanie zasady FEFO,

• w razie wątpliwości – konsultacja z hurtownią w zakresie dostępnych mniejszych opakowań lub alternatywnych produktów o dłuższych okresach ważności.

Czy opłaca się korzystać z jednego głównego dostawcy środków opatrunkowych?

Z perspektywy zarządzania:

• ułatwia to standaryzację asortymentu,

• upraszcza proces zamówień, reklamacji i rozliczeń,

• może ułatwić negocjowanie warunków handlowych.

Warto jednak utrzymywać minimalne rozeznanie w alternatywnych źródłach zaopatrzenia na wypadek nagłych braków rynkowych. ADMED, jako hurtownia z szerokim asortymentem i doświadczeniem, może pełnić funkcję głównego partnera, przy jednoczesnym zachowaniu elastyczności placówki.

Podsumowanie i rekomendacje – jak uporządkować stałe zaopatrzenie w środki opatrunkowe?

Stałe zaopatrzenie w środki opatrunkowe wymaga połączenia trzech elementów:

1. Danych o zużyciu – bez liczb planowanie jest jedynie szacowaniem:
   • monitoruj zużycie przynajmniej w podziale na główne kategorie,

   • uwzględniaj sezonowość i planowane zmiany w działalności.

2. Przemyślanego zarządzania magazynem:
   • ustal stany minimalne, docelowe i zapasy bezpieczeństwa,

   • stosuj zasady FIFO/FEFO i regularnie kontroluj daty ważności,

   • ograniczaj zbędną różnorodność asortymentu i standaryzuj produkty.

3. Stabilnej współpracy z hurtownią medyczną:
   • wybierz partnera z szeroką ofertą, szybką dostawą i elastycznością zamówień,

   • uzgodnij model dostaw (cykliczny, mieszany, „just-in-time”),

   • korzystaj z doradztwa przy doborze opatrunków i zamienników.

ADMED, jako hurtownia medyczna działająca od 2011 r. i zaopatrująca różne typy placówek w całej Polsce, może być dla szpitali, przychodni i gabinetów prywatnych właśnie takim partnerem. Rozbudowana oferta materiałów opatrunkowych, szybka realizacja zamówień i elastyczne podejście do wielkości dostaw pozwalają zbudować stabilny, przewidywalny system zaopatrzenia dopasowany do specyfiki danej placówki.

Nienachalne CTA – kolejny krok

Jeśli chcesz uporządkować zakupy środków opatrunkowych w swojej placówce, warto zacząć od krótkiej analizy dotychczasowego zużycia i listy najczęściej stosowanych produktów. Z tak przygotowanymi danymi możesz skontaktować się z ADMED, aby:

• dobrać optymalny asortyment podstawowy i specjalistyczny,

• ustalić częstotliwość i wielkość dostaw dopasowaną do profilu placówki,

• wypracować model stałego zaopatrzenia ograniczający braki i przeterminowania.

Kontakt z ADMED:

• stacjonarnie: ul. Zachodnia 7a, 62-800 Kalisz,

• e-mail: [email protected]

• telefon: +48 62 751 24 02, +48 62 30 70 666

Źródła

1. WHO – Infection prevention and control. https://www.who.int/teams/integrated-health-services/infection-prevention-control

2. Centers for Disease Control and Prevention (CDC) – Guidelines for the Prevention of Intravascular Catheter-Related Infections. https://www.cdc.gov/infection-control/index.html

3. European Wound Management Association (EWMA) – Dokumenty i wytyczne dotyczące leczenia ran. https://ewma.org/library

4. World Health Organization – Surgical Care and Infection Prevention. https://www.who.int/health-topics/surgery#tab=tab_2