Łuszczycowe zapalenie stawów to przewlekła choroba zapalna, która dotyczy zarówno skóry, jak i stawów. W medycynie określana jest jako Łuszczycowe zapalenie stawów.
Najczęściej rozwija się u osób chorujących na Łuszczyca, choć objawy stawowe mogą czasem pojawić się wcześniej niż zmiany skórne.


Przyczyny
Dokładna przyczyna choroby nie jest znana, jednak uważa się, że ma ona podłoże autoimmunologiczne. Oznacza to, że układ odpornościowy atakuje własne tkanki – w tym przypadku stawy.
Czynniki sprzyjające rozwojowi choroby:

predyspozycje genetyczne,
zaburzenia układu odpornościowego,
stres,
infekcje,
urazy.


Objawy
Objawy mogą być różnorodne i mieć różne nasilenie.
Najczęstsze to:

ból i obrzęk stawów,
sztywność poranna,
ograniczenie ruchomości,
tzw. „palce kiełbaskowate” (dactylitis),
zmiany w obrębie paznokci (np. naparstkowanie),
bóle kręgosłupa.

Choroba może obejmować:
małe stawy rąk i stóp,
stawy kolanowe,
kręgosłup.
Postacie choroby

Wyróżnia się kilka postaci łuszczycowego zapalenia stawów:

asymetryczna (najczęstsza),
symetryczna (przypominająca reumatoidalne zapalenie stawów),
z zajęciem kręgosłupa,
z dominującym zajęciem stawów palców,
postać okaleczająca (rzadka, ciężka).


Diagnostyka

Rozpoznanie opiera się na:

wywiadzie i badaniu klinicznym,
obecności łuszczycy,
badaniach obrazowych (RTG, rezonans),
badaniach laboratoryjnych (markery stanu zapalnego).

Nie ma jednego testu potwierdzającego chorobę – diagnoza jest złożona.


Leczenie

Leczenie ma na celu:

zmniejszenie stanu zapalnego,
zahamowanie postępu choroby,
poprawę jakości życia pacjenta.
Stosowane metody:
leki przeciwzapalne (NLPZ),
leki modyfikujące przebieg choroby (DMARDs),
leki biologiczne,
rehabilitacja,
aktywność fizyczna dostosowana do możliwości pacjenta.


Powikłania

Nieleczona choroba może prowadzić do:

trwałego uszkodzenia stawów,
deformacji,
ograniczenia sprawności,
obniżenia jakości życia.