Blefaroptoza, znana także jako opadanie powieki, to stan polegający na obniżeniu górnej powieki. Może dotyczyć jednego lub obu oczu i mieć różne nasilenie – od niewielkiego do całkowitego zasłaniania źrenicy.

Przyczyny:
wrodzona nieprawidłowość lub osłabienie mięśnia dźwigacza powieki,
wiekowe osłabienie mięśni i struktur powiek,
uszkodzenie nerwów, zwłaszcza nerwu okoruchowego,
choroby nerwowo-mięśniowe, takie jak miastenia,
urazy lub przebyte operacje okolicy oka.

Objawy:
opadanie jednej lub obu powiek,
ograniczenie pola widzenia w cięższych przypadkach,
unoszenie brwi lub odchylanie głowy w celu lepszego widzenia,
zmęczenie oczu,
asymetria powiek.

Diagnozowanie:
badanie okulistyczne,
ocena położenia powieki i funkcji mięśnia dźwigacza,
badanie neurologiczne w przypadku podejrzenia uszkodzenia nerwu,
testy w kierunku miastenii, jeśli są wskazania,
badania obrazowe w wybranych przypadkach.

Leczenie:
leczenie operacyjne polegające na skróceniu lub wzmocnieniu mięśnia dźwigacza,
leczenie choroby podstawowej, jeśli występuje,
stosowanie specjalnych podparć powieki w przypadkach nieoperacyjnych,
obserwacja w łagodnych przypadkach bez zaburzeń widzenia.

Rokowania:
zależne od przyczyny,
często dobre po leczeniu chirurgicznym,
może postępować w chorobach neurologicznych i mięśniowych,
nieleczone ciężkie przypadki mogą zaburzać widzenie.

Dodatkowe informacje:
może być wrodzona lub nabyta,
w przypadku postaci nabytej może świadczyć o chorobie ogólnoustrojowej,
wymaga różnicowania z tzw. pseudoptozą i innymi zaburzeniami powiek.