Tagi:
stawy staw barkowy pływanie ortopedia ortopeda bark

Bark pływaka to zespół przeciążeniowy stawu barkowego, najczęściej występujący u osób regularnie pływających, szczególnie trenujących intensywnie. Jest wynikiem powtarzalnych ruchów kończyny górnej nad głową, co prowadzi do mikrourazów i stanu zapalnego struktur barku.

Przyczyny:

  • wielokrotne, powtarzalne ruchy ramienia nad głową,

  • przeciążenie mięśni i ścięgien stożka rotatorów,

  • nieprawidłowa technika pływania,

  • brak odpowiedniej rozgrzewki i regeneracji,

  • dysbalans mięśniowy w obrębie obręczy barkowej.

Objawy:

  • ból barku nasilający się podczas ruchu, zwłaszcza unoszenia ramienia,

  • uczucie osłabienia kończyny górnej,

  • ograniczenie zakresu ruchu,

  • trzaski lub przeskakiwanie w stawie,

  • tkliwość w okolicy barku.

Diagnozowanie:

  • badanie ortopedyczne,

  • testy funkcjonalne barku,

  • USG lub rezonans magnetyczny w celu oceny tkanek miękkich,

  • wykluczenie innych uszkodzeń, np. zerwania ścięgien.

Leczenie:

  • ograniczenie lub czasowe zaprzestanie treningów,

  • fizjoterapia i ćwiczenia wzmacniające,

  • leczenie przeciwzapalne,

  • korekta techniki pływania,

  • w rzadkich przypadkach leczenie operacyjne.

Rokowania:

  • zazwyczaj dobre przy odpowiednim leczeniu,

  • powrót do aktywności sportowej jest możliwy,

  • brak leczenia może prowadzić do przewlekłych uszkodzeń barku.

Dodatkowe informacje:

  • jest jednym z najczęstszych urazów u pływaków,

  • może dotyczyć także innych sportów wymagających ruchów nad głową,

  • profilaktyka obejmuje prawidłową technikę i wzmacnianie mięśni stabilizujących bark.